Sukhothai script

The Sukhothai script is an old way of writing. It started in the Sukhothai Kingdom. People also call it the proto-Thai script or the Ram Khamhaeng alphabet. This script was used for important messages long ago.

One famous example is on the Ram Khamhaeng Inscription. It is also found on another important writing called the Lö Thai inscription. The Sukhothai script is a type of Brahmic script. This means it is related to other writing systems used in parts of Asia.

History

The Sukhothai script came from a relaxed, flowing style of the Khmer script. Experts think it was created around the late 1200s by King Ramkhamhaeng the Great. It was first seen on an important stone writing called the Ram Khamhaeng stele.

From Sukhothai, this writing style spread to nearby areas like Lan Chang, Lan Na, and Ayutthaya. Over time, it changed a little but stayed very similar. In the south, it became the modern Thai script. In the north, it turned into the Fakkham script, which had longer, pointier letters.

Characteristics

The Sukhothai script was written from left to right. It did not use spaces between words, capital letters, or punctuation marks at the end of sentences. This script included 39 symbols for consonant sounds.

The Sukhothai script made some new changes compared to the Khmer script it came from. It added new letters to represent sounds that the Khmer script did not have. These new letters were created by changing the shapes of existing letters. One big change was that the Sukhothai script was the first in the world to use special marks to show different tones in words. It also allowed consonant sounds to be written together on the same line instead of stacking them.

Consonants

Digraphs

Numerals

Below are the numerals of the Sukhothai script, which are thought to have come from the Khmer numerals.

Vowels

The script wrote marks for vowel sounds on the same line, but this way of doing things did not last long. By the fifteenth century, new signs for vowels were added to the script. Vowels that were once assumed to be part of the consonant symbols were later written with their own special signs.

Diacritics

Consonants
	ก [k]	ข [kʰ]	ฃ [x]	ค [g]	ฅ [ɣ]	ฆ [g]	ง [ŋ]
	จ [tɕ]	ฉ [tɕʰ]		ช [dʑ]	ซ [z~ʑ]	ฌ [tɕʰ] does not exist	ญ [ɲ]
ฎ [ʔd]	ฏ [t]	ฐ [tʰ]		ฑ [d] does not exist		ฒ [tʰ] does not exist	ณ [n]
ด [ʔd]	ต [t]	ถ [tʰ]		ท [d]		ธ [d]	น [n]
บ [ʔb]	ป [p]	ผ [pʰ]	ฝ [f]	พ [b]	ฟ [v]	ภ [b]	ม [m]
ย [j]	ร [r]	ล [l]	ว [w]	ศ [s]	ษ [s]	ส [s]	ห [h]
ฬ [l] does not exist	อ [ʔ]	ฮ [h] does not exist

Digraphs
หง [ŋ̊]	หญ [ɲ̊]	หน [n̥]	หม [m̥]
หย [j̊]	หร [r̥]	หล [l̥]	หว [w̥]
อย [ʔj]

Numbers
๐ 0	๑ 1	๒ 2	๓ 3	๔ 4
๕ 5	๖ 6	๗ 7	๘ 8	๙ 9

Independent Vowel
Independent Vowel	IPA	Modern Equivalent	Sample Syllable
sara i สระอิ	[i]	อิ	อิก
sara ee (i) สระอี	[iː]	อี	อีก
sara eu (ue) สระอึ/สระอือ	[ɯ(ː)]	อึ, อือ	อืก

Dependent Vowel
Dependent Vowel	IPA	Modern Equivalent Example	Sample Open Syllable	Sample Closed Syllable
sara a สระอะ	[a]	กะ	กะ	กัน
sara ah (a) สระอา	[aː]	กา	กา	กาน
sara i สระอิ	[i]	กิ	กิ	กิน
sara ee (i) สระอี	[iː]	กี	กี	กีน
sara eu (ue) สระอึ/สระอือ	[ɯ(ː)]	กึ, กือ	กือ	กืน
sara u สระอุ	[u]	กุ	กุ	กุน
sara oo (u) สระอู	[uː]	กู	กู	กูน
sara e สระเอะ/สระเอ	[e(ː)]	เกะ, เก	เก	เกน
sara aeh (ae) สระแอะ	[ɛ]	แกะ	แกะ
sara ae สระแอ	[ɛː]	แก	แก	แกน
sara o สระโอะ/สระโอ	[o(ː)]	โกะ, โก	โก	โกน
sara ai สระไอ	[aj]	ไก	ไก
sara aeu (aue) สระใอ	[aɯ]	ใก	ใก
sara aw (o) สระออ	[ɔː]	กอ	กอ	กอน
sara oe สระเออ	[ɤː]	เกอ	เกอ	เกิน
sara ia สระเอีย	[ia]	เกีย	เกืย	เกืยน
sara eua (uea) สระเอือ	[ɯa]	เกือ	เกือ	เกือน
sara ua สระอัว	[ua]	กัว	กัว	กวน
sara am สระอำ	[am]	กำ	กำ

Diacritics	Function	Modern Equivalent	Example
	denotes the start of a text	๏	๏ กูกำ
	denotes the croaky tone	่
	denotes the breathy tone	้

Sample Text

ma˩ : low tone

ma  : mid tone

ma˥ : high tone

Sukhothai Script	Modern Thai Transcribed	IPA Sukhothai	Meaning
	พ่กูชื่สรีอีนทราทีตยแม่กูชื่นางเสือง พี่กูชื่บานเมืองตูพี่น้องท้องดยว ห้าคนผู้ชายสามผู้ญิงโสงพี่เผือ ผู้อ้ายตายจากเผือตยมแฏ่ญงงเลก	bɔː˩ kuː dʑɯː˩ siː.ʔiːn.draː.diːt mɛː˩ kuː dʑɯː˩ naːŋ sɯaŋ biː˩ kuː dʑɯː˩ baːn.mɯaŋ tuː biː˩ nɔːŋ˥ dɔːŋ˥ ʔdiaw haː˥ gɔn pʰuː˥.dʑaːj saːm pʰuː˥.ɲiŋ soːŋ biː˩ pʰɯa pʰuː˥.ʔaːj˥ taːj tɕaːk pʰɯa tiam tɛː˩ ɲaŋ lek	My father's name is Sri Indraditya, My mother's name is lady Sueang. My older brother's name is Ban Mueang. We are five siblings from the same womb. three boys and two girls. Our eldest brother passed away. when we were young.... [text continues]
Modern Thai Approximate Pronunciation and Transliteration
บ่อ กู จื่อ ซีอีนดราดีต แหม่ กู จื่อ นางเซือง บี่ กู จื่อ บานเมือง ตู บี่ น่อง ด้อง เดียว ห้า กอน ผู้จาย ซาม ผู้ญิง โซง บี่ เบือ ผู้อ้าย ตาย จาก เพือ เตียม แต่ ญัง เล็ก bo ku jue Si-Indradit mae ku jue Nang Sueang bi ku jue Ban Mueang tu bi nong dong diao ha gon phujai sam phunying song bi phuea phu-ai tai chak phuea tiam tae nyang lek